Το Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας στον χώρο των κοινωνικών, πολιτικών και ανθρωπιστικών επιστημών. Ιδρύθηκε το 1927 και θεωρείται το παλαιότερο πανεπιστήμιο κοινωνικών και πολιτικών επιστημών στην Ελλάδα. Η ιστορική του πορεία είναι στενά συνδεδεμένη με την εξέλιξη της ανώτατης εκπαίδευσης, της πολιτικής επιστήμης, της κοινωνιολογίας, της δημόσιας διοίκησης και γενικότερα των κοινωνικών επιστημών στη χώρα.
Πού βρίσκεται;
Το Πάντειο βρίσκεται στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στη Λεωφόρο Συγγρού 136, στην Καλλιθέα, σε πολύ κεντρικό σημείο της πόλης. Η θέση του το συνδέει άμεσα με το κέντρο της Αθήνας, αλλά και με περιοχές όπως ο Νέος Κόσμος και το Παλαιό Φάληρο. Το πανεπιστήμιο είναι εύκολα προσβάσιμο με μέσα μαζικής μεταφοράς, γεγονός που το καθιστά ιδιαίτερα λειτουργικό για τους φοιτητές του.
Από πόσα τμήματα αποτελείται;
Σήμερα το Πάντειο Πανεπιστήμιο αποτελείται από 4 Σχολές και 9 Τμήματα. Συγκεκριμένα:
1. Σχολή Κοινωνικών Επιστημών
Τμήμα Κοινωνιολογίας
Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας
Τμήμα Ψυχολογίας
2. Σχολή Πολιτικών Επιστημών
Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής
Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας
3. Σχολή Οικονομικών και Δημόσιας Διοίκησης
Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης
Τμήμα Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης
4. Σχολή Διεθνών Σπουδών, Επικοινωνίας και Πολιτισμού
Τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών
Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού
Η σημερινή αυτή δομή διαμορφώθηκε σταδιακά μέσα από την εξέλιξη του ιδρύματος και τις αλλαγές που γνώρισε η ανώτατη εκπαίδευση στην Ελλάδα κατά τον 20ό και 21ο αιώνα.
Η ιστορία του Παντείου ανά περιόδους
1. Η ίδρυση και τα πρώτα βήματα (1927–1930)
Το Πάντειο ιδρύθηκε το 1927 αρχικά με την ονομασία Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Η δημιουργία του συνδέεται με το όραμα δύο σημαντικών προσώπων, του Γεωργίου Φραγκούδη και του Αλέξανδρου Πάντου, οι οποίοι είχαν επηρεαστεί από το γαλλικό πρότυπο σπουδών στις πολιτικές επιστήμες, και ιδιαίτερα από τη Sciences Po στο Παρίσι. Στόχος τους ήταν να δημιουργηθεί στην Ελλάδα ένα ίδρυμα που θα εξειδικευόταν στην πολιτική, κοινωνική και διοικητική επιστήμη, σε μια εποχή όπου τα συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα δεν είχαν ακόμη οργανωθεί αυτόνομα στην ελληνική ανώτατη εκπαίδευση.
Το κεντρικό κτίριο εγκαινιάστηκε το 1930, παρουσία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Παύλου Κουντουριώτη, και το ίδρυμα άρχισε ουσιαστικά να λειτουργεί με περίπου 200 φοιτητές. Πολύ σημαντική υπήρξε και η δωρεά του Αλέξανδρου Πάντου, από την οποία προήλθε και η μετέπειτα ονομασία του ιδρύματος.
2. Η μετονομασία σε Πάντειο και η πρώτη οργανωτική μορφή (1931–1950)
Το 1931 η σχολή μετονομάστηκε σε Πάντειος Σχολή Πολιτικών Επιστημών, προς τιμήν του ευεργέτη της, Αλέξανδρου Πάντου.
Το 1936 η σχολή αναγνωρίστηκε ως ίδρυμα «δημόσιας ωφέλειας ανώτατης εκπαίδευσης», ενώ το 1937 απέκτησε νομική μορφή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, γεγονός που ενίσχυσε θεσμικά τον ρόλο της
3. Η μεγάλη αναδιοργάνωση της δεκαετίας του 1980 (1983–1989)
Καθοριστική καμπή στην ιστορία του ιδρύματος ήταν η δεκαετία του 1980. Μετά την αναδιοργάνωση της ανώτατης εκπαίδευσης στην Ελλάδα, το Πάντειο απέκτησε νέα δομή και επεκτάθηκε σημαντικά.
Το 1989 πραγματοποιήθηκε ένα ακόμη πιο σημαντικό βήμα: η σχολή μετονομάστηκε στην σημερινή της μορφή, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.
4. Το σύγχρονο Πάντειο (2000 έως σήμερα)
Στη σύγχρονη εποχή, το Πάντειο έχει διαμορφωθεί σε ένα εξειδικευμένο πανεπιστήμιο κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών και πολιτισμικών σπουδών, με έντονο ερευνητικό και ακαδημαϊκό χαρακτήρα. Διαθέτει προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα, διδακτορικές σπουδές, ερευνητικά εργαστήρια, διεθνείς συνεργασίες και σημαντική παρουσία σε επιστημονικά δίκτυα.
Ιδιαίτερο ρόλο παίζει και η βιβλιοθήκη του Παντείου, η οποία υποστηρίζει το ερευνητικό και εκπαιδευτικό έργο του ιδρύματος και στεγάζεται στο κεντρικό κτίριο. Το πανεπιστήμιο παραμένει σταθερά προσανατολισμένο στα πεδία της κοινωνιολογίας, της ψυχολογίας, της πολιτικής επιστήμης, της δημόσιας διοίκησης, της επικοινωνίας, των διεθνών σχέσεων και της κοινωνικής πολιτικής.